Deze prachtige icoon is geschilderd tijdens een overgangsperiode waarin de oude iconografische traditie niet meer zo bepalend was. Het feit dat de tsarina een Byzantijnse prinses met een Italiaanse opvoeding was en de komst van een groep Italiaanse architecten in Moskou, creëerden een nieuw kunstzinnig bewustzijn.
De stijl van deze icoon is nauw verwant aan die van de muurschilderingen van Dionysius in het klooster van Therapont in Novgorod. Het is goed mogelijk dat de icoon van de hand van de meester zelf is, die leefde van omstreeks 1440 tot 1505. Ze komt in ieder geval uit zijn werkplaats. Vooral de figuren van de Maagd en Maria Magdalena doen sterk aan zijn werk denken. Ook hier zien we de verlengde proporties van de figuren die het intense verlangen tot de hemel te reiken symboliseren, de heilige die op zijn tenen staat om de afstand te overbruggen, het dramatische van het tafereel, de gemodelleerde levendige gewaden en de realistische achtergrond.
Dionysius combineerde dat alles tot schitterende en indrukwekkende beelden.
De kleuren van deze icoon zijn typerender voor Moskou dan voor Novgorod en wijzen opnieuw op de invloed van Dionysius.

Bron: Iconen - Kunst en devotie - T. Talbot Rice

De religieuze afbeelding is aangebracht op een massief eikenhouten paneel volgens de oorspronkelijke oud Russische techniek van de iconografie: met eitempera en champagnekrijt in 1998 door Ank Landwier - Boonekamp.